Zondagmorgen om 4.30 uur opgestaan (13.30 uur Nederlandse tijd, dus een gat in de dag geslapen). Bart en Johan liepen ook al rond. Bart had natuurlijk moeite om ergens te kunnen roken, omdat dat (gelukkig) bijna nergens mag in Californië. Op straat is een optie, als je dan de dodelijke blikken van voorbijgangers voor lief wilt nemen.
We hadden afgesproken om 7.30 te vertrekken naar de loods van USA Motorreizen, maar dat moest ineens weer 8 uur worden.USA Motorreizen had zelf een grote groep, waarvan 3 Duitsers nog moesten komen. Die kwamen er bij vertrek achter, dat ze geen geldig paspoort hadden. Voorbereiding???
Uiteindelijk zijn we dus pas om 8.30 uur samen met die groep naar de loods gegaan om de fietsen op te halen. Niet iedereen had een goede wekker meegenomen.
Maar goed, eenmaal daar wilt iedereen natuurlijk als eerste zijn fiets en gelijk weg, we zaten nog in de stress van Europa.
Ik kom aanrijden en zie mijn V-Star 1100 al van verre staan blinken. Die zag er echt goed uit!! Ik had hem via het ISRA forum gekocht en hij stond al sinds april klaar voor me.
De rest kreeg de fiets van USA on Wheels ( zo heet die club in USA).
Roger had een BMW, Frans en Ferry een ST 1300, Hans, Nico, Mark en Johan een VT1100. John een HD Sportster en Co een HD Roadking. Bart wilde eindelijk eens op een Honda VTX 1800 gaan toeren.
De motoren waren, zachtjes uitgedrukt, niet allemaal in showroomconditie. De VTX 1800 had een kapotte waterpomp en USA on Wheels kreeg een radiator opgestuurd ter vervanging. Dit past niet, dus de VTX was niet inzetbaar. Bart kreeg hiervoor in de plaats een HD Fat Boy. Deze was in orde. De BMW had allerlei mankementen, de VT1100 van Mark had veel schade, dus hij heeft hem geruild voor een 750.
In mijn tas vond ik ook nog een mooie thermometer, die ik aan mijn windscherm heb bevestigd. Ik was erg verguld met dat ding.
Doordat er zoveel fietsen moesten worden uitgedeeld konden we pas om 10.45 uur gaan rijden. Dit was wat minder, want we hadden nog een pittig tochtje voor de boeg.
Wel hadden we tijd genoeg om bij John, Frans en Co de GPS systemen te monteren.
Maar goed, we begonnen om 10.45 met een 11voudige verkeersovertreding . We maakten een U-turn waar het niet mocht. Op weg naar Beverly Hills veel stoplichten en drukte, dus het was lastig om bij elkaar te blijven. De eerste stop was op de Walk of Fame. Onderweg ook nog wat filmfiguren gezien. Roger had grote problemen met zijn BMW. ABS werkte niet, verlichting was kapot en hij sloeg om de haverklap af.
Na deze stop kon onze politieman het niet laten en hij blockte Hollywood Boulevard, zodat wij rustig onze U-turn konden maken. Bedankt Ferry, goed gedaan!!
Alvorens we deze vreselijke stad uit waren nog even wat gegeten. Het voorstel van de roadcaptain om bij McDonalds te gaan eten werd 10voudig verworpen. Alles mag, behalve….McD!!
Ernaast zat een café, waar we heerlijke broodjes hebben genuttigd en koffie in plaats van warm bruin water hebben gedronken.
De route vervolgd over Mulholland Drive (aanrader!!) door de bergen van Los Padres National Forest. Een prachtige route met mooie bochten (ook haarspeld).
Tijdens een stop op een parkeerterrein leerde Nico, dat de standaard niet aan de rechterkant gemonteerd was.
Het eerste pechgeval ( of geluksgeval??) diende zich aan. Het voorspatbord van Mark’s Shadow 750 was los getrild en had zich ingevreten in de voorband. Mark was in staat de fiets rechtop te houden, maar aan het spatbord hing een dikke “drol” rubber, zo groot als een halve hamburger. Ik had gereedschap bij me en we hebben het spatbord weer vastgezet. Mark heeft de weg verder zonder problemen kunnen vervolgen.
Na het berggebied een weg ingereden, die halverwege was afgesloten. We moesten even door het zand baggeren om weer op verharde weg te komen.
De temperatuur bleef tussen 25 en 30 graden Celsius, strak blauwe lucht, dus veel drinken. Dit noopte ons tot regelmatige wildplasstops.
Door ons te late vertrek kwamen we pas rond 19 uur in Oceano aan, waar we hebben gegeten bij Rock’n Roll. Diner. Dit restaurant is gehuisvest in twee treinwagons en ingericht in de jaren 50 stijl.Wat een avond, de serveerster was zo gek als een deur en wist 13 uitgehongerde bikers echt te vermaken! Lekker gegeten en voldaan naar ons M6 motel in Pismo Beach.
Roger’s BMW had helemaal geen licht meer, dus dat hebben we bij het hotel gerepareerd.
De beheerder van het motel was een coole oud-hippie. Hij heeft gelijk ons motel voor de volgende dag geregeld.
Later nog de mannen van USA Motorreizen ontmoet en wat fietsen gerepareerd. De BMW moest de duurste benzine tanken, de rest de middelste grade. Dit bleek inderdaad een verbetering voor de Duitse fiets.
Allemaal lekker het mandje in, want de volgende morgen om 7 uur was het vertrek gepland.
