Om 7 uur ontbijt bij het hotel. Afgesproken om in twee groepen naar San Francisco te gaan en elkaar rond 12 uur te treffen aan de noordzijde van de Golden Gate Bridge.
John, Mark, Ferry, Frans en ik zijn via de snelweg, lekker tussen de file door naar Lombard Street. Wat zijn die wegen steil, zeg!! Komen we bovenaan gaat die weg 450 naar beneden!! Dat was even lastig, maar wel goed gelukt.
We hebben de motoren geparkeerd op Fisherman’s Wharf en hebben daar (hoezo toeristisch??) een bustocht van een uur gemaakt in zo’n namaak kabeltram. Krijg je toch wat nuttige en onnozele info over de stad. Die buschauffeur kan werkelijk 65 minuten per uur aan een stuk door blijven praten.San Francisco blijft toch mijn favoriete stad.
De rest van groep opgepikt op de parking bij The Bridge en de tour gemaakt door het Golden Gate National Recreation Area. Kwamen we boven, maken we een bocht naar rechts en daar kregen we de volle laag wind van opzij. Ooops, beetje lastig. Het was jammer genoeg heel erg mistig, dus weinig vergezichten kunnen vastleggen.
Hierna een stuk Interstate genomen tot Highway 120. Onderweg gestopt bij een walnotenboomgaard. Daar reed een machine rond, die de boom beetpakte en daarna de noten uit de boom schudde. Daarna werden de noten met een machine geraapt. Noten smaakten erg goed!!
Het volgende stuk werd al weer mooier om te rijden, meer bergen en bochten en de hectiek van de grote stad voelde je gewoon achterblijven.
We waren bijna in Groveland, toen we middenin een onweersbui terecht kwamen. Bart wilde ook eens een keer voorop rijden, later gaf hij ruiterlijk toe grote angst te hebben voor regendruppels en opspattend water. Vooraan heb je daar kennelijk geen last van. Ik heb Nico mijn regenoverall gegeven en we kwamen rond 19 uur aan in het motel. Kleding in de droogtrommel en naar het restaurant. Na 20 minuten wachten nog geen serveerster gezien, dus besloten we om naar Big Oak Flat gegaan om bij de Mexicaan te gaan eten. Dan is het wel handig dat er 13 man in de Chevrolet Inlander 3500 V6 passen….
Het regende nog steeds en we hadden inmiddels wel behoorlijk honger. Hier kregen een aantal van ons een menu voorgeschoteld, dat ze sindsdien dagelijks bestelden: The same as him, please….Toen we terugkwamen hebben onze Engelse vrienden Mark, John en Roger besloten op eigen gelegenheid naar Las Vegas te gaan. Roger had een zere kont gekregen op zijn BMW en zag vreselijk af. Omdat het toch in eerste instantie bedoeld was als vakantie, namen zij de shortcut door Death Valley. We zouden elkaar in Vegas weer treffen. Wij lagen eigenlijk 1 dag voor op ons schema, dus hebben we Lake Tahoe toegevoegd aan de route.
