Om 7 uur vertrokken uit dit geinige plaatsje.
Bert en Ferry B. hebben de koffers ingeladen en zijn later vertrokken. Ze moesten de verontschuldigingen overbrengen van de vrouw van het motel, dat ze zich had verslapen en we daardoor geen koffie hadden gekregen. Was geen punt.
We hebben in het restaurantje ontbeten en speciaal voor Nico hebben ze Sunshine eggs gebakken.
De volgende bestemming was Pioche, een plaatsje waar Bart op het internet info had opgespoord en er zou een authentieke saloon zijn, waar we zouden overnachten.
Tussen Austin en Pioche grote stukken rechte weg, waar op een afstand vanb ruim 100 km. Wel twee flauwe bochten zaten. Gelukkig werden die ruim van tevoren middels verkeersborden aangegeven…..
Johan werd opgeschrikt door twee reeën die op de weg sprongen. Hij remde uit alle macht en kreeg zijn fiets op tijd stil. Springt ree nummer drie vanaf een rots boven de weg zó op Johan. Zijn been kwam onder het motorblok en was zwaar gekneusd. Aan het trekkebenen te zien was het niet helemaal jofel, maar voor Johan was er maar 1 slogan ; “Gas erop!!”. Keihard is die vent!
We kwamen lekker vroeg in Pioche aan en hebben ingecheckt in het Overland Hotel.
Dit voormalige bordeel/saloon werd bevolkt door wat locals, waarvan we nog steeds niet weten wat hun bijdrage aan de landelijke economie wel is. Bijna alle winkels zijn verlaten en gesloten, maar er is wel een Kamer van Koophandel…
We hebben eerst het voormalig gerechtsgebouw bezocht, dat inmiddels een museum is.
Verschillende duistere figuren werden uit de jury gezet.
’s Avonds gegeten in Historic Silver Café. Ik bestelde een Cowboy steak met garnalen.
Die steak bestond voor 80% uit vet! Niet te eten. Overigens ook de enige keer dat het eten niet goed was.
Na het eten gelijk het bordeel ingedoken. Johan, Bart en Co bleven nog “even” in de saloon. Bart heeft de hele historie van Pioche uitgewerkt en de internetinformatie op waarheid gecontroleerd. Daar was hij om half drie mee klaar, dus hij kon eindelijk naar bed.
