Om 6 uur werd ik gebeld op mijn kamer:” Please don’t get mad on me. YOU asked me to give you this wake up call!! Thanks for staying at us and have a great day!!” Dat was een gave wake-up call!! Je hebt er gelijk zin in!
Om 7 uur sharp allemaal op de fiets. Koffers in het busje en op zoek naar een ontbijt. We besloten een stukje te rijden om dan een restaurantje aan de Stille Oceaan te bezoeken.
Onderweg op de snelweg rijdt Johan over een klauwhamer, die vervolgens gelanceerd wordt en rakelings langs de helm van John vliegt. Dat scheelde weinig of we hadden al een slachtoffer gehad! Gelukkig goed afgelopen.
We hebben in Avila Beach ontbeten. Er was een pier met zeehonden en een prachtig uitzicht over de oceaan.
Hierna zouden we beginnen aan ons eerste hoogtepunt, Highway 1 van Pismo Beach tot San Francisco.
Highway 1 is de eerste highway en die loopt geheel langs de Stille Oceaan. Een al bochten, waanzinnige vergezichten, mooie bruggen, kortom een droomweg.We hebben een tussenstop gemaakt bij het visitors centre van Hearts Castle. Bij terugkomst bij mijn motor bleek mijn thermometer gestolen te zijn. Balen, want het was juist zo’n geinig ding.
We kwamen de grote groep van USA Motorreizen nog tegen, waarvan een paar langs de weg stopten. Nadat ze weer verder konden reden ze werkelijk als ongelooflijke idioten achter hun groep aan om weer aan te sluiten. Ik was op de tweebaansweg een auto aan het inhalen met zo’n 70 mijl/uur toen ik daar nog werd ingehaald door een witte Goldwing. Ik schrok me kapot. Ik kom regelmatig in de VS, maar zoiets gevaarlijks heb ik nog nooit meegemaakt. Navraag heeft geleerd dat deze GW werd bestuurd door een Fransman. Laten we het er maar op houden dat ze het daar niet anders gewend zijn.
Onderweg een paar keer gestopt om foto’s te maken, waarbij we ook wilde zeeolifanten hebben gezien.

Vanaf Hearst Castle hebben we Highway 1 individueel gereden. Deze weg moet je op je eigen manier rijden om er intens van te kunnen genieten, dus tot Carmel lekker in mijn eentje gereden. Highway 1 is van oorsprong gemaakt voor paard en wagen, dus de bochten waren niet allemaal even goed, maar het blijft een wonderschone weg.
De één tuft lekker genietend van de natuur deze weg af, de ander, beter bekend als schraapt de stepjes over het asfalt…..
Tevens ontdekt dat de brandstofprijzen hier vrij zijn.
In Carmel, waar Clint Eastwood ooit burgemeester was, betaalde ik $ 4.29 voor een gallon benzine, terwijl we ook al $ 2.89 hebben afgerekend. Kennelijk een gevolg van vrije markt en geen concurrentie.In Carmel hebben we een Dirty Harry Burger met Coke genuttigd. Was wel $18, maar voor velen onder ons voldoende om niet te hoeven dineren.
We wilden ook nog over the 17 Mile Drive gaan, waar alle creme de la caque van Amerika woont. Huisjes met tennisbanen, manege, zwembaden, gastenverblijven, 6 garages etc, maar motoren zijn daar ongewenst. Wij voelden er ook weinig voor om $8,50 per persoon te gaan betalen om naar deze achterbuurt te gaan, dus hebben we deze weg geschrapt.

Even doortrekken naar Belmont, waar we sliepen in Motel 6. Eerst voor Nico wat ondergoed gekocht, want er was nog steeds geen nieuws over zijn koffer.
Een aantal mensen had even vergeten dat we met 13 man op reis waren en hadden besloten om naar San Francisco te gaan. Was erg boeiend, zeker als je gaat zitten slapen in de auto.
Frans, Ferry, John en ik hebben genoten van de whirlpool en het zwembad en zijn op tijd naar bed gegaan.